Enkele jaren geleden ben ik begonnen als Penitentiair Inrichtingsweker op een Huis van Bewaring/Extra Zorgvoorziening in een vrouwengevangenis. Daarnaast ben ik in de Penitentiaire Inrichting ook werkzaam als Communicatie- en Kwaliteitsmedewerker. De overstap vanuit de cultuur/theatersector naar het gevangeniswezen lag niet voor de hand. Toch heb ik als afgestudeerd eerstegraads bevoegd docent verbazingwekkend veel overeenkomsten gevonden tussen het lesgeven aan bijvoorbeeld dertig pubers en het werken op een leefafdeling van een Huis van Bewaring. Dat is vooral te vinden in het pedagogische aspect van het werk.

De reden voor het geven van deze lezingen is mijn aldoor groeiende fascinatie voor het gevangeniswezen. Hoe zorgen we ervoor dat veiligheid binnen de muren van de gevangenis niet ten koste gaat van een humane detentie? En visa versa? Hoe zorgen we ervoor dat we gedetineerden beter naar buiten laten gaan dan dat ze binnenkwamen? Het zijn vragen die mij bezighouden. Zeker nu, nu er een groot te kort is aan personeel en gevangenissen, hoop ik mijn steentje bij te dragen aan het systeem. Dit doe ik omdat ik geloof dat wij onze gedetineerden op menswaardige wijze moeten en kunnen bejegenen en écht contact maken er toe doet. Door aandacht aan gedetineerden te besteden kunnen wij hen beter naar buiten laten gaan dan dat ze binnenkwamen en zo de kans op recidive verminderen. Om deze reden deel ik graag mijn kennis en kunde met allen die geïnteresseerd zijn in het gevangeniswezen.

Bent u nieuwsgierig geworden naar mijn verhaal? Luister ook het interview dat ik heb gegeven op Radio NPO 1 op 5 mei 2025:

Dolf verruilde het toneel voor het gevangeniswezen | NPO Radio 1